Tuesday, December 6, 2011

उगाच click click

 काही clicks ....खरेतर उगाच click  click ....:D

हातात कॅमेरा होता आणि काहीतरी आवडले त्याला असे catch  करण्याचा हा प्रयत्न..




घरात समोर हे फुल दिसत होते म्हणून उचलला कॅमेरा आणि लावला डोळ्याला....:D 



तो तिला कानात काहीतरी सांगत आहे पण मला काही कळले नाही :(...२ वर्षे होऊन पण मला अजून काही यांची भाषा कळत नाहीये :(



पण ताई मला क्लास ला जायचे नाहीये :(...आणि ताई काही याचे ऐकत नाहीये...म्हणून वैतागलेले बंधुराज...




आम्ही लावलेल्या झाडांना आलेली हि फुले...असेच आवडली म्हणून लगेच कॅमेरा घेऊन click  केलेली...










तोरण्यावर गेलो असताना तिथे काढलेला हा फोटो...zoom करून पाहिल्यावर खूप छान दिसतो....म्हणजे फुल आणि फुलावाराच्या माश्या पण.....


~ अनिता 

Monday, November 21, 2011

जुने जाऊ द्या मरणालागुनी!!!

उत्तम कांबळे यांचा सकाळ मधील हा लेख....
http://www.esakal.com/esakal/20111120/4890654521167015262.हतं

लेख वाचला आणि सुन्न झाले...न काही बोलावत होते न काही लिहू शकत होते....
आजही? अजून पण हेच घडत आहे?
हे सारे कधी थांबणार आहे? मुळात थांबणार आहे का?
आज आपण "Womens  Day "  अगदीच काल परवा "Mens  Day " पण साजरा केला....
डोळ्याला झापडे लावून बसलो आहोत आपण सारे...आपल्याला सोयीस्कर ते पाहायचे आणि वाचायचे..
आपल्याला या सगळ्याशी काय करायचे आहे? आपले तर छान चालू आहे ना?
अरे माणसा माणसा कधी होशील रे "माणूस"......

~अनिता


Monday, October 24, 2011

Happy Diwali!!!

Office  मध्ये दिवाळीच्या निमित्ताने Cubicle Decoration competition झाली... 
त्यात आम्ही पण participate केले होते....त्याचेच काही फोटो इथे upload  करत आहे...










Thursday, October 20, 2011

एक उत्तर...

"तीर्थरूप पपांस",  लिहिल्यानंतर अनेक reply आले होते...त्यापेकीच  एक म्हणजे संदीप यांचे हे पत्र....त्यांनी त्यांच्या मुलीला उद्देशून लिहिलेले ....




त्यांच्याच या पत्राला मी जो reply केला, तो असाच इथे ब्लॉग वर टाकत आहे....

"Hello....सर्वात प्रथम अभिनंदन....म्हणजे आपल्या मनात येणारा प्रत्येक विचार असा उघडपणे आणि प्रामाणिकपणे  मांडणे याला पण मोठे धैर्य लागते...
काही काही गोष्टी अगदी मनापासून आवडल्या...
जसे कि ती मुलगी पाहिल्यावर तुमच्या मनात आलेले विचार...आपल्याला मुलगी होण्यापूर्वी आणि झाल्यानंतर आपला दृष्टीकोन कसा बदलतो हे तुम्ही खूप छान आणि प्रामाणिकपणे लिहिले आहे...
किंवा मुलीला बाप म्हणून निवडायची संधी दिल्यावर ती मला निवडेल का? हे देखील खूप आवडले...
स्वतःला असे तटस्थ होऊन प्रश्न विचारणे आणि तितक्याच तटस्थतेने  त्यांची उत्तरे शोधणे सोपे नसतेच मुळी...
एक बाप आणि एक पुरुष यांच्यातले द्वंद्व खूप छान मांडले आहे तुम्ही...
             आज एक मुलगी म्हणून सांगेल पण कि माझी पण family अगदी मध्यमवर्गीय...पण आयुष्यात पैसा हेच सगळे काही नसते...आज माझ्या बाबांनी मला इतके काही दिले आहे कि, माझ्या समोर अगदी एक गर्भश्रीमंत वडील असतील तरी मी नाहीच म्हणेल...मी सांगेल कि माझे पप्पाच मला हवे आहेत...आणि हा माझा choice असेल....
त्यांनी माझ्या पंखात जे बळ दिले आहे तेच लाख मोलाचे आहे....पैसा काय आज आहे आणि उद्या नाही...पण याच्याही पलीकडे त्यांनी मला माणूस  म्हणून जगायला शिकवले, जे कि मला आयुष्यभर पुरणार आहे....मी आज जे काही आहे ते फक्त त्यांचामुळेच आहे...
एक बाप म्हणून तुम्हाला तुमच्या मुलीची काळजी वाटणे अगदी साहजिकच आहे
पण त्याचा अर्थ असा तर होत नाही ना, कि तुम्ही फक्त त्याचा आणि त्याचाच विचार करावा...
आयुष्यात खूप सारे रंग आहेत, आणि तुम्ही पाहिलेला,  मांडलेला त्यातलाच एक...
पण तो रंग म्हणजेच पूर्ण आयुष्य तर नाहीये ना....
तुमची कितीही इच्छा असली तरीही, तुम्ही आयुष्यभर तिचे संरक्षण कवच नाही बनू शकणार...
त्यापेक्ष्या तिच्या पंखातच इतकी ताकद भरा कि ती स्वताच समर्थ असेल या जगाचा सामोरा करण्यासाठी...
या जगात खूप छान छान गोष्टी आहेत ज्या तुम्ही तिला शिकावा...
तिला निर्भय बनवा....आज तुम्ही जो प्रश्न विचारात आहे ना कि मी चूक केली का?
तुम्ही तिला असे घडवा कि उद्या तुम्हाला तिचा  गर्व वाटेल...
तुम्ही अभिमानाने सांगू शकताल कि मी तिचा बाप आहे...
शेवटी एकाच सांगेल, एक चांगला बाप होण्यासाठी "श्रीमंत बाप" असणे कधीच गरजेचे नसते...
माफ करा मला जर मी काही जास्त बोलले असेल तर...
मी खूप लहान आहे तुमच्यापेक्षा वयाने देखील आणि अनुभवाने देखील..."

~अनिता 

Friday, October 14, 2011

Are those penguins..?



       How an oil-clicked penguins are cleaned.....

                                                 

         Oil-slicked Little Blue Penguin

           This is the same little blue penguin after its clean-up:

The same Little Blue Penguin pictured at the top of the page


Do visit for more details....
http://www.bbc.co.uk/news/magazine-15272040


Friday, September 30, 2011

तीर्थरूप पपांस...



तीर्थरूप पपांस,

आयुष्यात तुम्हाला लिहिलेले हे पहिलेच पत्र...माहित नव्हते कि अश्या वेळी लिहावे लागेल जेव्हा ते वाचायला तुम्ही या जगातच नसताल...

         मला जे पटेल तसेच वागणारी मी..काही पटले नाही तर ते बोलणारी मी आणि त्यासाठी तुमच्याशी भांडणारी पण मी...एखादी गोष्ट तुम्ही सांगितली आणि मला नाही पटली तर नाहीच केली मी कधी....
आणि तुम्ही पण अगदी असेच...खूप हट्टी आणि स्वतःच्या मनासारखेच वागणारे...खूप मतभेद होते आपल्यात...शेवटपर्यंत तुम्ही तुमच्या मतांशी आणि मी माझ्या मतांशी प्रामाणिक राहिले...

        आज तुम्हाला जाऊन २५ दिवस झालेत...खरे तर अजून पण विश्वास नाही बसत कि तुम्ही नाहीये..
रात्री पडदा सरकला कि वाटते तुम्ही आला असाल आणि नेहमी सारखे पडदा उघडून आपले पक्षी पाहत असाल...
मला आठवतात ते रात्री १२ वाजता आपली मुलगी घरी आली तरी तिला एका शब्दानेही न बोलणारे पपा...
शेजारचे आजोबा वारले तेव्हा त्यांच्या घरी जाऊन काकूंना थोडे पैसे देऊन बोलणारे कि "ताई, हे थोडे पैसे जवळ असू द्या"...
माझ्या आयुष्यात असे पाहिलेली पहिली व्यक्ती म्हणजे माझे पपाच...
 मनस्वी जगणे म्हणजे काय हे कोणी तुमच्याकडून शिकावे...

      ३ महिन्यांपूर्वी घरात सगळ्यांसमोर मला सांगणारे तुम्हीच, " अनिता तुला ज्याच्याशी करायचे आहे त्याच्याशी लग्न कर....तुला कोणाचाही कसलाही विचार करायची गरज नाहीये...स्वतःच्या मनाला वाटेल तसेच वागावे नेहमी आपण...तू माझी मुलगी आहे, आणि माझ्यासारखेच वाग "....असे सांगणारे पपा कोणाला मिळतील का कधी?
"पत्रिका वगेरे बघायची गरज नाहीये...Weak Heart लोक पत्रिका बघतात, आणि माझ्या मुलींना  त्याची काहीच गरज नहिये...तेवढा विश्वास आहे माझा त्यांच्यावर..." कोणाचे वडील असे आपल्या मुलीला सांगतील का कधी?
      ग्रंथालयात जाऊन पुस्तक आणल्यानंतर ते एकाच रात्री वाचणारी मी, आणि पुढच्या रात्री तेच पुस्तक संपवणारे तुम्ही...
ओंकारला त्याच्या मित्रांसोबत ice-cream खायला घेऊन जाणारे फक्त तुम्हीच...
झाडांवर, पक्ष्यांवर मनापासून प्रेम करणारे तुम्ही...
आजही आपल्या घरात माणसांपेक्षा आपल्या पक्ष्यांचीच संख्या जास्त आहे....

       आज जेव्हा डोळे बंद करून या सगळ्याचा विचार करते ना, तेव्हा एकाच गोष्ट कळते, कि आज जर माझ्यात एक जरी चांगला गुण असेल ना तर तो फक्त तुमच्यामुळे पपा...आयुष्यात जर मी कधीही काहीही चांगले केले असेल किंवा करेन ते फक्त तुमच्यामुळे... माझ्यात जो काही निर्भीडपणा आहे तो तुमच्यामुळेच...
आज माझ्यात जी काही माणुसकी आहे असेल ती फक्त तुमच्यामुळेच..
आणि हे सगळे तुम्ही कधीच शब्दात नाही सांगितले...मी हे शिकत गेल्या ते तुम्हाला पाहून...
आपल्या मुलांना कोणत्याही गोष्टीसाठी कधीच काहीही न बोलणारे पपा होते माझे..
मी एक मुलगी असून सुद्धा मला कधीच तुम्ही मुलीसारखे वागवले नाहीत...
प्रत्येक गोष्टीचे स्वातंत्र दिलेत तुम्ही मला...प्रत्येक...

     THANK YOU for everything.....
LOVE YOU PAPA...आणि MISS YOU FROM BOTTOM OF MY HEART.......

























Tuesday, September 27, 2011

Three Cups of Tea....


http://www.threecupsoftea.com/greg-mortenson-bio-and-professional-photo/

Greg Mortenson is the co-founder of nonprofit Central Asia Institute.

He has done such great work in Pakistan and Afghanistan.

Mortensin has dedicated his life to promote education, especially for girls,

in remote regions of Pakistan and Afghanistan.

Hats off to him.

-Anita